DAWRA

Bestuur Dawra

Het verenigingsbestuur bestaat uit de volgende personen:
 


Paulette Zorn, voorzitter 


Toen ik in 1985 via de familie van Duyvenbode in contact kwam met de Arabieren, raakte ik besmet met het Arabieren-virus. Een lastig virus, dat je nooit meer kwijtraakt! In 1991 durfde ik het aan om mijn eigen arabier te kopen. Dat was de toen 5 jarige Rhodos HT (Pandoer HT x Regona). Met Rhodos heb ik alles gedaan was je maar kunt bedenken: dressuur, springen, gekostumeerd, western, lange buitenritten, voor de kar…. Niets was te gek en er was niets wat we samen niet aandurfden. Of het nu een wedstrijd was of een recreatieve activiteit, het was altijd een feest om met Rhodos op pad te zijn. We hebben veel gewonnen en hebben veel bereikt samen, en ik heb ontzettend veel van hem geleerd.

Inmiddels heb ik drie Arabieren: Rhodos, Fabanco (Dinar x Passionata), een ruin uit 2001 en Ber Wipanja (Pan x Wibracja), een merrie uit 1996. Met Fabanco rijd ik nu mijn wedstrijden en dat doen we goed en graag. Panja helpt mij in de lessen en bij de Paardenspiegels en wie weet komt ze straks ook mee naar de wedstrijden.
Alledrie mijn Arabieren zijn mijn trots en mijn grootste bezit. Ze zijn waardevol voor mij en voor de mensen die ik coach en begeleid, ieder op hun eigen specifieke manier. Wat ze gemeen hebben is de wijsheid, en de durf om zichzelf te geven als ze merken dat de mensen voor ze open staan.

In 2002 werd ik lid van de DAWRA. Het is zo leuk om terug te denken aan de DAWRA van toen: een klein groepje actievelingen die helemaal opgingen in hun Arabieren. Toen er in 2006 een bestuursfunctie vacant kwam hoefde ik me niet te bedenken en ben ik in het bestuur gegaan, want dit vond ik een vereniging waar ik graag mijn steentje aan wilde bijdragen. Sinds 2009 mag ik mij de voorzitter van deze fantastische vereniging noemen. Een baantje dat ik met eer en geweten vervul en waar ik trots op ben het te mogen zijn.



Amanda Compaan, secretaris 

Mijn naam is Amanda Compaan. Met 6 jaar begonnen op de manege en niet meer gestopt met paardrijden. Rond 2008 pas echt in aanraking gekomen met de Arabieren bij Arabian Stud Europe en meteen verkocht. In 2009 moest ik voor mijn opleiding naar Portugal en heb ik voor een jaartje de Arabieren moeten inruilen voor Lusitano’s. Ook hele leuke gevoelige paarden om mee te werken.

Eenmaal terug in Nederland begon een eigen paard wel te kriebelen en heb ik samen met mijn moeder toch de stap genomen. Onze eerste eigen Arabische toen nog hengst Bastian el Pryam kwam, 3,5 jaar oud, nog onbeleerd en een geweldig karakter. Met inrijden begonnen met Engels rijden, maar na een aantal maanden de overstap gemaakt naar western omdat deze manier van rijden ons meer aansprak dan de dressuur. Inmiddels is hij alweer ruim 4 jaar bij ons en hebben we vele ups en downs gekend. Inmiddels beginnen de stukjes van deze puzzel steeds een beetje meer op zijn plaats te vallen met behulp van de fijne lessen van Paulette Zorn.

Ik ben lid geworden van de Dawra in 2011 omdat ik graag een wedstrijd wilde starten met de merrie Dakaree die ik toen bij ons op stal had staan om te rijden. De sfeer binnen de Dawra vond ik erg fijn! En sinds die tijd lid gebleven. Komend jaar zal Bas ook op een aantal wedstrijden te zien zijn.

Eind vorig jaar vroeg Paulette mij of het mij niet leuk leek om in het bestuur te komen van de Dawra. Er zou een vacature vrij komen en het leek mij erg leuk om een functie te hebben binnen het bestuur van de leukste vereniging van Nederland!
Zo ben ik sinds de ALV in Januari 2015 bestuurslid en heb ik de functie van Secretariaat op mij genomen.

Ik hoop nog veel te kunnen genieten van onze vereniging en de Arabieren!

Elma Louwe, penningmeester
 

Mijn naam is Elma Louwe, ik ben verpleegkundige en werk als regiserend wijkverpleegkundige.

Tijdens de opleiding aan het HBO besloot ik om te gaan paardrijden, wat natuurlijk heel logisch is voor een student die het moet zien te rooien met een studiebeursje. Ik werd besmet met het paardenvirus en wilde graag een eigen paard. Dit werd een KWPN merrie, Odyssee, helaas is zij niet ouder geworden dan 18 jaar. Ik heb veel geleerd van haar en door haar ben ik overgestapt naar het Westernrijden. Tijdens een bezoek aan een wedstrijd werd geopperd of ik niet iets zou voelen voor een functie in het bestuur van de DAWRA als penningmeester. Aangezien het Westernrijden en  al zijn facetten voor mij volkomen nieuw is, hoefde ik hier niet lang over na te denken. Op deze manier word ik meer betrokken en hoop ik nog meer kennis op te doen.

Inmiddels ben ook ik gevallen voor een mooie lieve Arabier. Het is een merrie van 10 jaar, Gaziya genaamd.

Zij is western ingereden maar daarna niets meer mee gedaan. De afgelopen jaren heeft zij haar steentje bijgedragen aan een zorgmanege. De eigenaar van de zorgmanege zag dat ze het niet naar haar zin had en gunde haar een ander leven. Bij de foto was ik al verkocht en na de eerste kennismaking wist ik het eigenlijk al zeker, wij konden een leuk setje worden!

Natuurlijk moest ik haar nog wel eerst rijden, niet geheel onbelangrijk... maar ook dat ging prima en  in mei 2014 was ik de nieuwe gelukkige eigenaresse en ik hoop dan ook dat we samen nog veel plezier hebben en veel leren!

Carmen Brink, wedstrijdsecretariaat

Dit is voor mij de 2e keer dat ik in het DAWRA Bestuur zit.

Mijn eerste periode was van 2010 t/m 2012 waar ik verantwoordelijk was voor Stamboekzaken en 2 jaar voor het Wedstrijd secretariaat. In 2012 moest ik helaas stoppen wegens omstandigheden thuis (mijn man had zijn been heel lelijk gebroken en zat tijdelijk in een rolstoel) en toen heeft Marije het wedstrijdsecretariaat van mij overgenomen.

In 2016 is Marije gestopt en heeft het Bestuur mij gevraagd of ik het wedstrijdscretariaat weer wilde gaan doen. In de ALV van 2016 hebben de leden mij weer verkozen in het Bestuur voor het wedstrijdsecretariaat.

Bijna iedereen kent mij ook wel als medewerkster van het AVS waar ik vanaf 1 januari 2000 werk. 

Sinds 1993 ben ik besmet met het Arabieren virus ook wel Arabitus genoemd.

In 1997 heb ik mijn eerste 2 Arabische volbloeden gekocht. In eerste instantie kocht ik de Poolse merrie Gilvana (Gil x Czreigna) bij Vlasakker Arabians en enkele weken later kocht ik ook haar moeder Czreigna (Soverign x Czbrina) erbij via een boer waar zij in de wei stond. Het jaar erop kocht ik ook nog de merrie Ber Polka (Pan x Ber Prelude).

Na het overlijden van mijn partner in juni 2000 heb ik de merrie Ber Polka weer verkocht en ben ik verder gegaan met alleen moeder en dochter. In de tussentijd was Czreigna drachtig van de hengst Primo en dit veulen is in utero verkocht aan Vlasakker Arabians.

In 2000 en 2001 heb ik Gilvana geshowd en heeft zij haar STER predikaat behaald bij het AVS. Met Gilvana en Czreigna heb ik nog enkele jaren gefokt en met Gilvana haar dochter Arba ben ik weer lid geworden van de DAWRA. Arba was mijn laatste Arabische Volbloed en zij is in 2014 verkocht. Bij de WRAN ben ik ook 2 jaar met een Paint ruin gestart in de L3.

In 2014 heb ik de Pintabian merrie AS Rym Elbey gekocht voor de fokkerij (zij was de eerste Pintabian in Nederland) en in 2016 is haar dochter geboren Rainbows Sandy Desire.

Voor mij zelf geen wedstrijden meer wegens gezondheidsomstandigheden maar ik sta nog wel bijna alle DAWRA wedstrijden (en wedstrijden samen met de Appaloosa’s) in de ring als ringsteward.

 

Esmeralda van Liefland, PR commissie

Mijn naam is Esmeralda van Liefland. Mijn paarden avontuur is begonnen toen ik 5 jaar oud was, en mijn eerste ervaringen mocht mee maken op de manege waar ik al snel opslag verliefd werd op een leuk palomino welshje genaamd Pablo. Hij is bij mij 30jaar oud geworden en de mooie herinneringen blijven en de eerste ervaringen die je heb opgedaan met het paardrijden, je eerste wedstrijd, je eerste buitenrit, en je eerst blunders en valpartijen. Daarna is het paardenvirus nooit meer weg gegaan, geen moment meer zonder paarden.

Een aantal jaar geleden kreeg ik mijn eerste ervaringen met een Arabier. Daarnaast behoorde de paints en de quarter ook onder mijn favorieten en ben ik met hun verder gegaan, tot vorig jaar. En mag ik nu zeggen dat ik de trotse eigenaar ben van 3 Arabische kanjers, en ben ik super blij dat ik deze overstap heb gemaakt. Ben meteen weer lid geworden van de DAWRA de leuke en gezelligste vereniging van Nederland. En kan ik iedereen aanbevelen met een Arabisch Volbloed of een halfbloed (50%) om lid te worden van deze fantastische vereniging. Voor mij is er geen weg meer terug en zal er alles aan doen om de DAWRA te blijven promoten J.

Hoop je te mogen ontmoeten op één van onze wedstrijden of leuke evenementen. En heb je vragen, schroom dan niet om contact met ons op te nemen.

Ps; Mocht je nou een leuk idee hebben voor de PR, laat het me dan weten!

Tot ziens bij de leukste, gezelligste vereniging van Nederland!  

 

Suzanne van Leeuwen, algemeen bestuurslid

Mijn naam is Suzanne van Leeuwen. In het dagelijks leven ben ik leerkracht van groep 1/2. Mijn grootste hobby is paardrijden en dan natuurlijk het western rijden. Ik ben begonnen met paardrijden op de plaatselijke westernmanege. Alhoewel ik toen nog geen idee had van de verschillende takken van de paardensport, was ik meteen verkocht.

Na een aantal jaar op de manege kochten we ons eerste paard. Een 10 maanden oud merrieveulentje, Asiyah (A.F. Shanaya x Biblion). Samen met haar heb ik alles geleerd over het hebben van een eigen paard, het beleren, trainen en uiteindelijk ook het uitbrengen op wedstrijd. Zowel bij de WRAN als bij de DAWRA heb ik met haar wedstrijden gereden.

In 2012 kreeg Asiyah een hengstveulentje van A.F. Umoyo, Remoyo. Moyo gaat nu mee naar de wedstrijden. Als jonkie in de Showmanship en de In Hand Trail, vanaf nu gaat hij ook mee onder het zadel.

Sinds februari 2016 ben ik algemeen bestuurslid van de DAWRA. Ook zit ik in de commissie van het DAWRA weekend.

Tot ziens op één van de DAWRA evenementen!

Suzanne 

 

Marith Overeijnder, algemeen bestuurslid

Als klein meisje was ik al idolaat van paarden. Mijn tante had een IJslander en een Arabier. Helaas woonde ze in het westen van het land, dus het is bij een paar keer een rondje hobbelen gebleven.

Op mijn 11de mocht ik op paardrijles en toen ik 14 was mocht ik met een manegepony bij de ponyclub wedstrijden rijden bij het toenmalige KNF. Na mijn ponytijd ben ik terug gegaan naar de manege lessen waarin ik met een pony van iemand anders reed, een NRPSer met een flinke scheut Arabisch bloed.

Op een gegeven moment was ik klaar met de lessen en ben gestopt, totdat ik in het blad Bit zag dat ze bij een manege in Ommen ook western lessen gaven. Dus actie ondernomen en daar de western lessen gaan volgen.
Hier mocht ik dus weer op een NRPSer rijden met een flinke scheut Arabisch bloed.

Na 2 jaar gelest te hebben heb ik mijn 1ste eigen paard gekocht om westernwedstrijden mee te gaan rijden.
En in 2009 ben ik voor het eerst bij Paulette gaan lessen en daardoor weer met de Arabieren in aanraking ben gekomen.

In 2012 mijn 1ste Arabier, Luna Bashirah (G. Basgier x Romanza R.Z.A.), gekocht waar ik ontzettend blij mee ben. In 2013 lid geworden van de DAWRA en in 2014 actief geworden in de wedstrijden. Ondertussen al zo veel leuke dingen met Luna gedaan buiten het western rijden om waaronder trektochten, springlessen en een paar endurance wedstrijden. Ik kan het zo gek niet verzinnen en Luna zegt altijd; "Ja, doen we. Leuk!" 


En tja, als je dan wordt gevraagd of je in het bestuur wilt van de leukste club van Nederland, dan kun je natuurlijk geen nee zeggen!